Inleiding over 
Debussy's Préludes
door René Eckhardt

CV René Eckhardt

contact

copyright

 


Boek 1, Prelude nr. 8

 

La fille aux cheveux de lin

(Het meisje met het vlasblonde haar)

 

 

 

 

 

De titel La fille aux cheveux de lin is afkomstig van een gelijknamig gedicht uit de Chansons écossaises (Schotse liederen, 1874) van Charles Leconte de Lisle. Debussy had dit gedicht in 1882 gebruikt voor een lied. Deze Prélude heeft ook het karakter van een lied. De lyriek voert de boventoon en de harmonie past zich aan. De melodie bevat pentatonische elementen die ook Schotse volksmuziek kenmerkt. Pentatoniek, het gebruik van een reeks van vijf tonen, komt op de piano tot klinken wanneer vijf willekeurige zwarte toetsen op een rij worden aangeslagen. Zo opent La fille aux cheveux de lin met vier noten uit die reeks van vijf. De toonaard is Ges-majeur, een toonaard die gebruik maakt van alle vijf de zwarte toetsen en die dus automatisch de genoemde pentatonische reeks bevat.

De vredige en tedere uitdrukking van deze Prélude doet denken aan wat  de befaamde Franse pianiste Marguerite Long 'zachtheid in een onafgebroken stroom' noemde, aldus het pianospel van Debussy typerend. Long, een tijdgenote van Debussy, werkte intensief met de componist aan diens pianowerken waaronder de Préludes.

Overigens vormen de Préludes nr. 6 (Des pas sur la neige), 7 (Ce qu'a vu le Vent d'Ouest) en 8 (La fille aux cheveux de lin) de centrale drieluik van Boek I. Dit drieluik wordt gekenmerkt door een  extreme muzikale contrastwerking: de verlatenheid van een 'paysage triste et glacé', het verwoestende van een storm ('tumultueux', 'furieux') en tedere onschuld ('très calme et doucement expressif').

 © René Eckhardt

Bronnen

Charles-Marie Leconte de Lisle (1818-1894) 
La fille aux cheveux de lin

Sur la luzerne en fleur assise,
Qui chante dès le frais matin?
C'est la fille aux cheveux de lin,
La belle aux lèvres de cerise.

L'amour, au clair soleil d'été,
Avec l'alouette a chanté.

Ta bouche a des couleurs divines,
Ma chère, et tente le baiser!
Sur l'herbe en fleur veux-tu causer,
Fille aux cils longs, aux boucles fines?

L'amour, au clair soleil d'été,
Avec l'alouette a chanté.

Ne dis pas non, fille cruelle!
Ne dis pas oui! J'entendrai mieux
Le long regard de tes grands yeux
Et ta lèvre rose, ô ma belle!

L'amour, au clair soleil d'été,
Avec l'alouette a chanté.

Adieu les daims, adieu les lièvres
Et les rouges perdrix! Je veux
Baiser le lin de tes cheveux,
Presser la pourpre de tes lèvres!

L'amour, au clair soleil d'été,
Avec l'alouette a chanté.

 

 

 
  volgende:  La sérénade interrompue (De onderbroken serenade)  

Voor alle 24 Préludes: zie inleiding